Being a Lesbian Trans Woman of Science in India

"Post and during the transition, I have definitely faced much discrimination and bigotry in the academic world," says A. Mani, a mathematician

By A Mani

I am a leading researcher in rough sets, a senior elected member of the International Rough Set Society, and among the few lesbian trans women in academia (I identify as a woman and my pronouns are she/hers/her). My areas of research are algebra, logic, rough sets, formal approaches to vagueness and allied areas. Till recently, I was with the University of Calcutta. But my career has been pretty atypical (A Mani, 2019a) — aspects of this are mentioned below. In this article, I will be drawing on my experiences as an LTQ woman to illustrate some issues that woman of science may face with their mental health.

Editor’s note: Readers are advised to see this resource article for clarifications on the terminology used in this article.

When somebody says that they ate well, or that they are happy or that a car is very fast, then they are being vague about many things. Such vague statements may or may not be sufficient to describe the real-life situation in its entirety. In fact, vagueness (as opposed to uncertainty) is omnipresent in most expressions in human languages. Formal approaches to vagueness are essentially mathematical. Modern mathematics is not only about numbers — it is about abstraction, representation, computations, logical conclusions, and inferences about suitable collections of objects or processes. Vagueness is among the most exciting areas of research that forms the foundations of artificial intelligence, and understanding human reasoning.  

Though I have only vague recollections of my life before I was nine years old, I did understand aspects of gender. At the time I was six years old, I came upon the realisation that I was a girl. This relates to the development of my ideas of beauty and femininity from an early age. These have always been non-traditional and my role models were strong hard-working women, including my science teacher in middle school. I learnt that one can be beautiful with minimal make-up, and that beauty also lies in physical movement. But I was always an introvert, and never bothered talking about gender with anyone else. 

I have always been studious and extremely imaginative. I had a huge collection of impressive merit cards by the age of nine. Physically, I was naturally androgynous – thin and strong during my school-days – and my favourite sport was cricket. While students at my co-educational schools were mostly clueless about LGBTQ matters, I did not face any bullying or abuse. More details of my school-days can be found in this blog post

A trail to transitioning

Trans matters (especially in the context of psychology) were not commonly understood in most parts of the world before the year 2000, because of patriarchal dynamics. My formal medical and legal transition happened between the years 2012 to 2014. (According to modern gender theory, trans women are born as women at birth with a body problem, and so the word ‘medical transition’ refers to radically transforming sexual features of one’s body). During this period I was also pursuing my doctoral studies at the University of Calcutta. I had been wanting to transition since my school days, but a lack of support and facilities proved to be a hindrance. In fact, on one particular occasion, a particular psychiatrist (in India, it was and is necessary to obtain certifications from psychiatrists for transitioning — the current situation is due to the flawed Trans Bill of 2019 as opposed to the inclusive NALSA judgement of 2014) simply refused to help me because of their prejudice. My so-called parents also opposed my plans because of their religious bigotry. 

My journey in mental health 

Before transitioning, I was always closeted, withdrawn, often suffered from depression and anxiety, and had strong suicidal tendencies – because there were no real options for escape. All this affected my academic performance — at least from the perspective of consistency. There were hardly any relatable counselling facilities in school or college or elsewhere. Despite that, I kept track of developments in trans and related issues through journals, and books. 

Some of the symptoms I went through – like those mentioned in the previous paragraph – are examples of gender dysphoria. In simple terms, it refers to a sense of mismatch between one’s sense of self (in relation to gender identity and expression), and the internal and external parts of their body. It may be expressed relative to one’s body characteristics, or in the perception of others’ bodies, or in relation to one’s mental state or in relation to social interaction. Examples of such symptoms include: 

  • extreme discomfort with most male secondary characteristics to the point of misandry
  • a feeling of one’s body degenerating from puberty
  • depression due to inability to eliminate male secondary characteristics
  • a distinct feeling of testosterone poisoning
  • a strong feeling of interacting in a dehumanised society due to forced male presentation that increases over time
  • depression due to missing feminisation of existing features and generalized depression. 

Slide from a talk by Mani at IIEST

Most, if not all, trans women experience dysphoria to different extents. More information about gender dysphoria can be found in my 2014 article. Subsets of the thirty symptoms listed in the article are suggestive of gender dysphoria in trans women. I experienced as many as sixteen of the thirty mentioned in the article (including the ones mentioned above) and resigned myself to committing suicide in an event of ‘sufficient degeneration’ of my body. In a related paper (yes, I have a few research publications on gender studies), I have argued that gender dysphoria is almost certain to cause a certain degree of loneliness in trans women.

In fact, I have also experienced another common symptom of gender dysphoria – depersonalisation. Depersonalisation involves certain feelings and experiences of oneself or the world as unreal. It did not alter my perception of reality, but induced a level of detachment from the external world, and led to numbing my emotions. In unwelcoming or hostile environments, it is known that people experiencing aspects of depersonalisation are likely to withdraw further. I think this is in line with my experiences.

While the year 2012 was a successful one for me from a research career perspective, I decided to transition in desperation because I had no real choice. In fact, I was not even sure of successfully transitioning because of the effects of long-term gender dysphoria.

A substantial amount of unpublished mathematical research done by me during my pre-transition period is not well-connected with mainstream research. This part of my work, in particular, is also suggestive of the influence of depersonalisation in my mathematical development.

I was into research-level mathematics right after my B.Sc at Calcutta University and a postgraduate course in statistics from ISI Kolkata. Subsequently, I published a number of research papers in top-level journals much before my M.Sc in pure mathematics and qualifying for CSIR-NET in 2011. Initially, my research interests in mathematics were restricted to analysis, semi-groups and partial algebra. I was not formally associated with an institute before my M.Sc and worked independently. This led to me spending a  substantially large amount of time building a background in research-level mathematics (and philosophy). During this time, I was also a part-time teacher and had the option of joining research groups in sub-areas, not of interest to me. Overtime my research interests shifted to algebra, rough sets, vagueness and logic, and I have published plenty of research in the fields before, during and after the transition. It may be noted that my research productivity was considerably higher during and after my transition.

A book by A Mani and others, picture from Feb 2019.

The exclusion and alienation of my pre-transition life almost certainly affected the nature of my research collaborations. Research collaboration can take several forms: citing somebody’s research, working on an alternative theory that rejects another, working on a joint paper, developing an alternative theory that aims to complement a given theory, and developing research ideas from teaching notes or reviews — more details can be found in (A Mani, 2019a). These are organised into hierarchies based on questionable rationales by the status quo. These hierarchies were not well suited for me especially during my pre-transition days — during which I was never part of a jointly authored research paper. In fact, until the year 2016, all of my research publications were authored by me solely. Today, I would say it has improved considerably over the last few years. In 2018, I co-edited and authored nearly half of a research volume titled Algebraic Methods in General Rough Sets.

Being LQT in academia

Post and during the transition, I have definitely faced much discrimination and bigotry in the academic world. It is one thing to be discriminated against and another to prove it happened to you, in Indian academia. 

I did not face too many issues in updating my legal identity documents after transitioning to a woman. Even at the university, the updates happened smoothly and almost everybody was supportive. Relative to the Indian academia in general, some people (mostly men) were definitely bigoted, misogynist, and trans-phobic towards me during and post-transition. Interestingly, their behaviour correlates with their level of patriarchal views and behaviour with other women. Some others took their time to adjust to the facts, and others were excellently supportive. In retrospect, I must say that my command of feminism helped in managing people. My version of feminism (functional feminism) is some blend of Intersectional, Lesbian, Marxist, Geek, and Socialist feminism. Specifically, I try to arrive at decisions rapidly using feminist thought, and also explore methods of minimal but effective communication in practical contexts (possibly through memes because they are the units of cultural evolution). 

Of all the strategies that can be used to combat discrimination, and the attitudes that lead to it, I believe that persistent sensitisation is most important.

Most parts of India lack an open lesbian culture; people are often intolerant, patriarchal, and homophobic. Urban academic milieus are generally better off, but lesbians tend to be mostly closeted about their relationships. I have been in multiple lesbian relationships (before and after transition) — even these have been influenced by the general trend of being closeted or half-closeted. Scenarios like these do lead to degrees of alienation of LTQ women in general, and play a role in determining their optimal activism strategies because the personal is political. 

Some Suggestions

LTQ women are likely to face marginalisation, exclusion, and othering in apparently pre-dominantly hetero-patriarchal societies and academic bodies dominated by them (especially in the Indian context). It is necessary that academic bodies, in particular, try to build a more welcoming and inclusive environment, update archaic sexual harassment handling procedures, provide positive discrimination (reservation) and sensitise all stakeholders for them.

Based on my own experiences and conversations with other LTQ women in the academia at different levels, I offer few suggestions for building an inclusive, and discrimination-free environment.

  • Ensure that HR policies (including those for sexual harassment, anti-bullying) are aware of and responsive to the concerns of LTQ students, faculty and staff. For example, trans women may need 3 to 6 months of leave during their transition, availability of mental health professionals in higher educational institutions to cater help to the LTQ women in handling their issues constructively.
  • Basic topics of sexuality and gender can be included in the higher education curriculum so that students can be aware and can ensure sensitivity about themselves and their peers who are lesbian, trans or queer in the institutions. 
  • Developing a digital or physical LTQ+ resource centre, with access to learning material on sexuality and gender issues, queer study circles and peer support groups available and executed within the institutions. 
  • Institutions can also allow and approach the queer-friendly institutional stakeholders to form functional LTQ+ support groups within the institutions so that any form of violence like bullying, harassment, abuse can be dealt with utmost sincerity and sensitivity.
  • Queer friendly support groups also can ensure periodic sensitisation events to be held for orienting newcomers.
  • Because the mental health issues discussed in this article are tightly coupled with intolerant, oppressive, and patriarchal attitudes (and part of a vicious circle), it is also necessary that more LTQ+ women come out, assert their rights and live their lives. Coming out should also refer to the act of being open about mental health issues faced due to systemic oppression because awareness can be a powerful agent of change. 
  • Last but not least, it is necessary to educate the masses from multiple perspectives on the nature of issues for change.

 


Author bio: A Mani is a researcher in pure mathematics and logic.

Acknowledgements: I would like to thank Sayani Basak of TISS Guwahati, and the TLoS team for useful suggestions.
TLoS thanks A Mani for the images!

Note: Please find a list of queer support groups at the end of the resource article.

Illustration by Ipsa Jain. Title: Change Note from the artist: Escaping the clouds by accepting the colors of gender identity.

This piece is part of a series supported by India Alliance.

{:}{:hi}

ए मणि द्वारा

मैं रफ सेट्स की एक प्रमुख शोधकर्ता और अंतरराष्ट्रीय रफ सेट समाज की एक वरिष्ठ निर्वाचित सदस्या हूँ। मैं शैक्षणिक समुदाय की कुछ समलैंगिक ट्रांस महिलाओं में से एक हूँ (मैं अपनी पहचान एक महिला के रूप में करती हूँ और मेरे सर्वनाम she/hers/her या वह / उसकी / उसके हैं)। मेरे अनुसंधान के क्षेत्र बीजगणित, तर्क, रफ सेट, अस्पष्टता और इनसे जुड़े क्षेत्रों के औपचारिक दृष्टिकोण हैं। हाल तक, मैं कलकत्ता विश्वविद्यालय से जुड़ी हुई थी। लेकिन मेरा कैरियर काफी असामान्य रहा है (ए मणि, 2019ए) – इसके पहलुओं का उल्लेख नीचे किया गया है। इस लेख में मैं एक एलटीक्यू महिला के रूप में अपने कुछ अनुभवों के बारे में बताऊँगी। इसके द्वारा विज्ञान के क्षेत्र से जुड़ी महिलाएं जिन मानसिक स्वास्थ्य सम्बन्धी समस्याओं का सामना करती हैं, उन्हें चित्रित करना चाहूँगी। 

संपादक की टिप्पणी: पाठकों को सलाह दी जाती है कि इस लेख में प्रयुक्त शब्दावली पर स्पष्टीकरण के लिए इस संसाधन लेख को देखें।

जब कोई कहता है कि उन्होंने अच्छी तरह से खाया है, या ये कि वे खुश हैं या ये कि गाड़ी बहुत तेज है, तो वे कई चीजों के बारे में अस्पष्ट हैं। इस तरह के अस्पष्ट बयान किसी वास्तविक जीवन की स्थिति को पूरी तरह से वर्णित नहीं कर पाते। वास्तव में, मानव भाषाओं की अधिकांश अभिव्यक्तियों में अस्पष्टता (अनिश्चितता के विपरीत) सर्वव्यापी है। दरअसल, अस्पष्टता के औपचारिक दृष्टिकोण गणितीय हैं। आधुनिक गणित केवल संख्याओं तक सीमित नहीं है – यह अमूर्तता, प्रतिनिधित्व, अभिकलन, तार्किक निष्कर्ष और वस्तुओं या प्रक्रियाओं के उपयुक्त संग्रह के निष्कर्षों के बारे में भी है। अस्पष्टता अनुसंधान के सबसे रोमांचक क्षेत्रों में से एक है जो कृत्रिम बुद्धि और मानव तर्क की समझ की नींव बनाता है।

हालाँकि नौ साल की उम्र से पहले के जीवन की मेरी यादें अस्पष्ट हैं, लिंग के पहलुओं की समझ मुझ में थी। जब मैं छह साल की थी तब मुझे एहसास हुआ कि मैं एक लड़की हूँ। यह मेरे प्रारंभिक अवस्था से सौंदर्य और स्त्रीत्व के प्रति विचारों के विकास से सम्बन्धित है। ये हमेशा गैर-पारंपरिक रहे हैं। मेरी प्रेरणा स्रोत मजबूत और मेहनती महिलाएँ थीं जिनमें से एक मेरे माध्यमिक स्कूल की विज्ञान शिक्षिका भी थीं। तब मैंने सीखा कि कम से कम मेकअप में भी एक व्यक्ति सुंदर लग सकता है और सुंदरता शारीरिक गतिविधियों में भी निहित है। लेकिन मैं हमेशा से अंतर्मुखी थी और कभी भी किसी के साथ लिंग के बारे में कोई बात नहीं करती थी।

मैं हमेशा से अध्ययनशील और बेहद कल्पनाशील रही हूँ। नौ साल की उम्र तक मेरे पास प्रभावशाली मेरिट कार्ड का एक विशाल संग्रह बन चुका था। शारीरिक रूप से, मैं अपने स्कूल के दिनों में स्वाभाविक रूप से उभयलिंगी थी – पतली और मजबूत – और मेरा पसंदीदा खेल क्रिकेट था। मेरे सह-शैक्षिक स्कूलों में छात्र एलजीबीटीक्यू मामलों के बारे में कोई ख़ास जानकारी नहीं रखते थे, इसलिए मुझे किसी भी तरह के शोषण या धौंस का सामना नहीं करना पड़ा। मेरे स्कूल के दिनों का विवरण इस ब्लॉग पोस्ट में हैं।

ट्रांज़िशनिंग के निशान

वर्ष 2000 से पहले ट्रांस मामलों (विशेषकर मनोविज्ञान के संदर्भ में) को पितृसत्तात्मक गतिकी के कारण दुनिया के अधिकांश हिस्सों में आमतौर पर समझा नहीं गया था। औपचारिक रूप से मेरा चिकित्सीय और कानूनी ट्रांज़िशन वर्ष 2012 से 2014 के बीच हुआ था। (आधुनिक लिंग सिद्धांत के अनुसार ट्रांस महिलाएँ शारीरिक समस्या के साथ जन्म लेती हैं और इसलिए ‘मेडिकल ट्रांज़िशन’ शब्द किसी के शरीर की यौन विशेषताओं को मौलिक रूप से बदलने को संदर्भित करता है)। इस दौरान मैं कलकत्ता विश्वविद्यालय में डॉक्टरेट की पढ़ाई भी कर रही थी। मैं अपने स्कूल के दिनों से ही ट्रांज़िशन करना चाहती थी लेकिन समर्थन और सुविधाओं की कमी के कारण ऐसा कर नहीं सकी।

आईआईईएसटी में मणि की एक वार्ता का स्लाइड

वास्तव में, एक विशेष मौके पर किसी विशिष्ट मनोचिकित्सक ने अपने पूर्वाग्रह के कारण मेरी मदद करने से इनकार कर दिया (भारत में, ट्रांज़िशनिंग के लिए मनोचिकित्सकों से प्रमाणपत्र प्राप्त करना आवश्यक था और है – वर्तमान स्थिति 2014 के समावेशी एनऐएलएसऐ फैसले के विपरीत 2019 के त्रुटिपूर्ण ट्रांस बिल के कारण है)। मेरे तथाकथित माता-पिता ने भी अपनी धार्मिक कट्टरता के कारण मेरी योजनाओं का विरोध किया।

मेरे मानसिक स्वास्थ्य की यात्रा

ट्रांज़िशनिंग से पहले मैं सबसे छिपती रहती थी और गैर-मिलनसार थी। मैं अक्सर अवसाद और चिंता से ग्रस्त रहती और मेरी आत्महत्या की प्रवृत्ति तीव्र हो चुकी थी – क्योंकि मेरे पास इन सब से बच निकलने के लिए कोई वास्तविक विकल्प नहीं थे। इन सब से मेरा अकादमिक प्रदर्शन (कम से कम स्थिरता के दृष्टिकोण से) प्रभावित होने लगा। स्कूल या कॉलेज या दूसरी जगहों पर मुश्किल से कोई सम्बन्धित परामर्श की सुविधा थी। इसके बावजूद मैं पत्रिकाओं और पुस्तकों के माध्यम से ट्रांस और सम्बन्धित मुद्दों में हो रहे विकास पर नज़र रखती थी।

जैसा की पिछले अनुच्छेद में उल्लिखित है, मैं जिन लक्षणों से गुज़री थी, उनमें से कुछ लक्षण  लिंग डिस्फोरिया के उदाहरण हैं। सरल शब्दों में यह एक व्यक्ति की स्वयं की भावना (लिंग की पहचान और अभिव्यक्ति के सम्बन्ध में) और उसके शरीर के आंतरिक और बाहरी हिस्सों के बीच बेमेल की भावना को संदर्भित करता है। यह किसी व्यक्ति की शारीरिक विशेषताओं या दूसरों के शरीर के प्रति धारणा या किसी व्यक्ति की मानसिक स्थिति या सामाजिक तौर पर बात-चित के सम्बन्ध में व्यक्त किया जा सकता है। ऐसे लक्षणों के कुछ उदाहरण हैं:

– माध्यमिक विशेषताएं ज्यादातर पुरुषों जैसा होने के कारण चरम बेचैनी, अक्सर पुरुषों का तिरस्कार करने की हद तक

– युवावस्था से शरीर के विकृत होने की भावना

– पुरुषों वाली माध्यमिक विशेषताओं को ख़त्म करने में असमर्थता के कारण अवसाद

– टेस्टोस्टेरोन विषाक्तता की एक विशिष्ट भावना

– बाह्य रूप से पुरूषों वाली विशेषताओं की लगातार बढ़ोतरी के कारण एक अमानवीय समाज में होने की प्रबल भावना  

– मौजूदा विशेषताओं में स्त्रीकरण के लुप्त होने से अवसाद और सामान्यीकृत अवसाद

– अधिकांश ट्रांस महिलाएं अलग-अलग हद तक डिस्फोरिया का अनुभव करती हैं। लिंग डिस्फोरिया के बारे में अधिक जानकारी मेरे 2014 के लेख से मिल सकती है। इस लेख में सूचीबद्ध तीस लक्षणों के सबसेट ट्रांस महिलाओं में लिंग डिस्फोरिया की ओर संकेत करते हैं। मैंने लेख में उल्लिखित तीस में से सोलह लक्षणों का अनुभव किया है (ऊपर उल्लिखित लक्षणों सहित) और मेरे शरीर में हुए ऐसे ही एक पर्याप्त विकृतता के दौरान मैंने आत्महत्या का प्रयास किया। एक सम्बन्धित अनुसंधान में (हाँ, लिंग अध्ययन पर मेरे कुछ शोध प्रकाशित हैं) मैंने तर्क दिया है कि लिंग डिस्फोरिया ट्रांस महिलाओं में अकेलेपन के कई कारणों में से एक है।

– वास्तव में मैंने लिंग डिस्फोरिया के एक और सामान्य लक्षण का भी अनुभव किया है – व्यक्तित्वलोप। व्यक्तित्वलोप में स्वयं या दुनिया के प्रति कुछ भावनाओं और अनुभवों का अवास्तविक महसूस होना शामिल है। इसने मेरी वास्तविकता के प्रति धारणा को नहीं बदला, लेकिन बाहरी दुनिया से अलग होने की भावना को प्रेरित किया, जिससे मेरी भावनाएं सुन्न हो गई। यह ज्ञात है कि अनिष्ट या शत्रुतापूर्ण वातावरण में व्यक्तित्वलोप के पहलुओं का अनुभव करने वाले लोगों के और भी ज्यादा निर्लिप्त होने की संभावना होती है। मुझे लगता है कि यह मेरे अनुभवों के अनुरूप है।

– जबकि वर्ष 2012 मेरे लिए शोध कैरियर के दृष्टिकोण से सफल रहा, मैंने हताश होकर ट्रांज़िशन करने का फैसला किया। मेरे पास कोई वास्तविक विकल्प नहीं था। वास्तव में मैं लिंग डिस्फोरिया के लम्बे वक़्त तक रहने वाले प्रभाव के कारण सफलतापूर्वक ट्रांज़िशन करने के बारे में सुनिश्चित नहीं थी।

– ट्रांज़िशन ​​के पूर्व मेरे अप्रकाशित गणितीय अनुसंधान का एक बड़ा हिस्सा मुख्य धारा के अनुसंधान से अच्छी तरह से जुड़ा हुआ नहीं था। मेरे काम का यह हिस्सा, विशेष रूप से मेरे गणितीय विकास पर व्यक्तित्वलोप के प्रभाव पर प्रकाश डालता है।

– कलकत्ता विश्वविद्यालय में बीएससी और आईएसआई कोलकाता से सांख्यिकी में स्नातकोत्तर के बाद से ही मैं अनुसंधान-स्तर के गणित में शामिल हो गई थी। इसके बाद शुद्ध गणित में एमएससी की डिग्री प्राप्त करने और 2011 में सीएसआईआर-एनईटी में उत्तीर्ण होने के पहले से ही शीर्ष स्तर की पत्रिकाओं में मेरे कई शोध पत्र प्रकाशित हो चुके थे। पहले गणित में मेरे शोध की रुचि विश्लेषण, अर्ध-समूहों और आंशिक बीजगणित तक ही सीमित थी। एमएससी से पहले मैं किसी संस्थान से औपचारिक रूप से जुड़ी हुई नहीं थी और स्वतंत्र रूप से काम कर रही थी। इससे मुझे अनुसंधान-स्तर के गणित (और दर्शन) में एक पृष्ठभूमि बनाने के लिए काफी समय मिला। इस समय के दौरान मैं एक अंशकालिक शिक्षक भी थी और मेरे पास उप-क्षेत्रों में अनुसंधान समूहों के साथ जुड़ने के कई विकल्प मौजूद थे। पर इनमें मेरी कोई दिलचस्पी नहीं थी। समय के साथ मेरे अनुसंधान की रूचि बीजगणित, रफ सेट, अस्पष्टता और तर्क में स्थानांतरित हो गई और मैंने ट्रांज़िशन के पहले, उसके दौरान और बाद में कई सारे शोध प्रकाशित किए। यह ध्यान देने की बात है कि मेरे ट्रांज़िशन के दौरान और बाद में मेरी अनुसंधान उत्पादकता काफी बढ़ गई थी

मेरे ट्रांज़िशन के पहले के जीवन के बहिष्करण और अलगाव ने मेरे अनुसंधान सहयोगों की प्रकृति को प्रभावित किया। अनुसंधान सहयोग के कई रूप हो सकते हैं: किसी और के अनुसंधान का उल्लेख करना, एक वैकल्पिक सिद्धांत पर काम करना जो दूसरे सिद्धांत को नकारता है, एक संयुक्त अनुसंधान पर काम करना, एक वैकल्पिक सिद्धांत विकसित करना जो किसी दूसरे सिद्धांत का पूरक बने और शिक्षण समीक्षा या नोट्स से अनुसंधान के विचारों को विकसित करना – अधिक विवरण (ए मणि, 2019ए) में पाया जा सकता है। ये यथास्थिति द्वारा संदिग्ध तर्कसंगतताओं के आधार पर पदानुक्रम में आयोजित किए जाते हैं। ये पदानुक्रम विशेष रूप से मेरे ट्रांज़िशन से पूर्व के दिनों के दौरान अनुकूल नहीं थे – जिसके दौरान मैं संयुक्त रूप से किसी अधिकृत शोध पत्र का हिस्सा नहीं थी। वास्तव में वर्ष 2016 तक मेरे सभी प्रकाशित शोध पत्र मैंने अकेले ही लिखे थे। आज मैं कह सकती हूँ कि पिछले कुछ वर्षों में इसमें काफी सुधार हुआ है। 2018 में मैं जनरल रफ सेट्स में बीजगणितीय विधियों के एक शोध खंड के आधे हिस्से की लेखक और सह-संपादक रही हूँ।

शैक्षणिक समुदाय में एलक्यूटी होना

ट्रांज़िशन के दौरान और बाद मुझे निःसंदेह अकादमिक दुनिया में काफी भेदभाव और कट्टरता का सामना करना पड़ा है। भारतीय शैक्षणिक समुदाय में भेदभाव का सामना करना एक बात है और आपके साथ हुए भेदभाव को साबित कर पाना दूसरी बात है।

एक महिला के रूप में ट्रांज़िशन करने के बाद अपने कानूनी पहचान वाले दस्तावेजों में बदलावों को पंजीकृत करने में मुझे ज्यादा मुश्किलों का सामना नहीं करना पड़ा। विश्वविद्यालय में भी यह काम सुचारू रूप से हुआ और लगभग सभी लोग सहायक थे। ट्रांज़िशन के दौरान और बाद में भारतीय शैक्षणिक समुदाय के कुछ लोग (ज्यादातर पुरुष) मेरे साथ कट्टर, नारी-द्वेषी और ट्रांस-फोबिक तरीकों से पेश आए। दिलचस्प बात यह है कि उनका व्यवहार दूसरी महिलाओं के प्रति उनके व्यवहार और पितृसत्तात्मक विचारों से जुड़ा हुआ था। कुछ अन्य लोगों ने तथ्यों को समायोजित करने के लिए अपना समय लिया और दूसरों ने उत्कृष्ट रूप से समर्थन किया। जब मैं पीछे मुड़ कर देखती हूँ तो एहसास होता है कि नारीवाद पर मेरे प्रभुत्व से मुझे लोगों को प्रबंधित करने में काफी मदद मिली। नारीवाद (कार्यात्मक नारीवाद) का मेरा संस्करण कुछ अंतरानुभागीय, समलैंगिक महिला, मार्क्सवादी, गीक और समाजवादी नारीवाद के मिश्रण से बना है। मैं विशेष रूप से नारीवादी विचारों का उपयोग करके तेजी से फैसले करने की कोशिश करती हूँ और व्यावहारिक संदर्भों में न्यूनतम लेकिन प्रभावी संचार के तरीकों की खोज करती हूँ (संभवतया मेम के द्वारा क्योंकि वे सांस्कृतिक विकास की इकाइयां हैं)।

भेदभाव और भेदभाव को पैदा करने वाले रवैय्ये का मुकाबला करने के लिए जितनी रणनीतियां होती हैं, मेरा मानना ​​है कि उनमें से संवेदनशीलता का लगातार प्रयास सबसे महत्वपूर्ण है।

ए मणि और अन्य द्वारा एक पुस्तक, फरवरी 2019 का चित्र

भारत के अधिकांश हिस्सों में एक खुली समलैंगिक संस्कृति का अभाव है। लोग अक्सर असहिष्णु, पितृसत्तात्मक और होमोफोबिक होते हैं। हालाँकि शहरी अकादमिक परिवेश के हालात काफी बेहतर होते हैं लेकिन समलैंगिक महिलाएं ज्यादातर अपने रिश्तों के बारे में चुप रहती हैं। मैं कई समलैंगिक रिश्तों में रही हूँ (ट्रांजीशन से पहले और बाद में) – ये भी छिपाने या आधा-छिपाने की सामान्य प्रवृत्ति से प्रभावित हुए हैं। इस तरह के कथानक एलटीक्यू महिलाओं के अलगाव का कारण बनते हैं और उनकी इष्टतम सक्रियता नीतियों को निर्धारित करने में एक भूमिका निभाते हैं क्योंकि जो व्यक्तिगत है वह राजनीतिक है।

कुछ सुझाव

एलटीक्यू महिलाओं को प्रमुख रूप से असमलैंगिक-पितृसत्तात्मक समाजों और उनके द्वारा शाषित शैक्षणिक निकायों (विशेष रूप से भारतीय संदर्भ) में हाशिए, बहिष्कार और अलगाव का सामना करना पड़ सकता है। यह जरूरी है कि विशेष रूप से अकादमिक निकाय अधिक सत्कारी और समावेशी वातावरण बनाने की कोशिश करें, यौन उत्पीड़न से निपटने की पुरानी प्रक्रियाओं में बदलाव लाएं, सकारात्मक भेदभाव (आरक्षण) प्रदान करें और सभी हितधारकों को संवेदनशील बनाएं।

शैक्षणिक समुदाय के विभिन्न स्तरों पर दूसरी एलटीक्यू महिलाओं के साथ अपने अनुभवों और बातचीत के आधार पर मैं समावेशी और भेदभाव मुक्त वातावरण के निर्माण के लिए कुछ सुझाव दे रही हूँ।

– सुनिश्चित करें कि एलटीक्यू छात्रों, शिक्षकों और कर्मचारियों की चिंताओं के प्रति एचआर नीतियां (जिसमें यौन उत्पीड़न और धौंस प्रतिरोधी नीतियां शामिल हैं) जागरूक और उत्तरदायी हों। उदाहरण के लिए – ट्रांस महिलाओं को अपने ट्रांज़िशन के दौरान 3 से 6 महीने की छुट्टी की आवश्यकता हो सकती है, उच्च शैक्षणिक संस्थानों में मानसिक स्वास्थ्य पेशेवरों की उपलब्धता जो एलटीक्यू महिलाओं की समस्याओं को रचनात्मक रूप से संभाल सके, इत्यादि।

– उच्च शिक्षा पाठ्यक्रम में लैंगिकता और लिंग के बुनियादी विषयों को शामिल किया जा सकता है ताकि छात्र जागरूक हो सकें एवं संस्थानों में अपने और अपने समलैंगिक, ट्रांस या क्वीर साथियों के प्रति संवेदनशील बन सकें।

– संस्थानों में क्वीर अध्ययन मंडल, सहकर्मी सहायता समूह और एक ऐसा डिजिटल या भौतिक एलटीक्यू+ संसाधन केंद्र विकसित करना जिसमें लैंगिकता और लिंग सम्बन्धी मुद्दों पर पढ़ने की सामग्री उपलब्ध हो।

– संस्थानों में कार्यात्मक एलटीक्यू+ सहायता समूह बनाने के लिए संस्थान अनुमति दे सकते हैं और क्वीर-अनुकूल संस्थागत हितधारकों से संपर्क कर सकते हैं ताकि धौंस, उत्पीड़न, शोषण जैसी किसी भी प्रकार की हिंसा से पूरी ईमानदारी और संवेदनशीलता के साथ निपटा जा सके।

-क्वीर-अनुकूल समर्थक समूह भी नए लोगों को उन्मुख करने के लिए समय-समय पर संवेदीकरण कार्यकर्मों को आयोजित कर सकते हैं।

– इस लेख में जिन मानसिक स्वास्थ्य मुद्दों पर चर्चा की गई है वे असहिष्णु, अत्याचारी और पितृसत्तात्मक दृष्टिकोण के साथ कसकर जुड़े हुए हैं (एक दुष्चक्र का हिस्सा हैं)। इसलिए यह जरुरी है कि ज्यादा से ज्यादा एलटीक्यू+ महिलाएं अपने यौन-अभिविन्यास का स्व-प्रकटीकरण करें, अपने अधिकारों का दावा करें और अपना जीवन जिएं। यौन-अभिविन्यास का स्व-प्रकटीकरण प्रणालीगत उत्पीड़न के कारण होने वाले मानसिक स्वास्थ्य समस्याओं के बारे में खुलासा करने को भी संदर्भित करता है। जागरूकता परिवर्तन का एक शक्तिशाली घटक होता है।

– अन्तिम पर समान रूप से अहम बात यह है कि परिवर्तन के मुद्दों की एकाधिक प्रकृति के विषय के बारे में जनता को शिक्षित करना आवश्यक है।

 


ए मणि – जुलाई, 2018

लेखक जैव: ए मणि शुद्ध गणित और तर्कशास्त्र में शोधकर्ता हैं

आभार: मैं उपयोगी सुझाव के लिए टीआईएसएस गुवाहाटी की सायनी बसाक और टीएलओएस टीम को धन्यवाद देना चाहूंगी।

टीएलओएस छवियों के लिए ए मणि को धन्यवाद देता है!

नोट: संसाधन लेख के अंत में क्वीर समर्थन समूहों की सूची पाई जा सकती है।

Illustration by Ipsa Jain.
Title: Change
Note from the artist: Escaping the clouds by accepting the colors of gender identity.

This piece is part of a series supported by India Alliance.

{:}{:tm}

எழுதியவர்: ஏ. மணி

நான், “Rough Sets” எனப்படும் கணினிக் கோட்பாட்டில் முன்னணி ஆய்வாளர். பன்னாட்டு Rough Set கழகத்தின் மூத்த, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினர்களுள் ஒருவர். கல்வித்துறையில் இருக்கும் மிகச்சில லெஸ்பியன் திருநங்கைகளில் ஒருவர். (நான் என்னை ஒரு பெண்ணாக அடையாளம் காண்கிறேன்; என்னுடைய பிரதிபெயர்கள், ஆங்கிலத்தில் She/hers/her, தமிழில் அவள்) என்னுடைய ஆய்வுப் பகுதிகள், இயற்கணிதம், தர்க்கம், Rough Sets, தெளிவின்மை மற்றும் அதுதொடர்பான பகுதிகளுக்கான முறையான அணுகுமுறைகள். சிறிதுகாலத்துக்கு முன்புவரை, நான் கல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்துடன் பணியாற்றிவந்தேன். ஆனால், என்னுடைய பணிவாழ்க்கை மிகவும் வேறுபட்டதாக இருந்துவந்துள்ளது (ஏ மணி, 2019அ) — இதன் அம்சங்கள் கீழே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. இந்தக் கட்டுரையில், ஓர் LTQ பெண் என்றமுறையில் என்னுடைய அனுபவங்களின் பின்னணியில், அறிவியல் துறையில் உள்ள பெண்கள் தங்களுடைய மன நலன் சார்ந்து சந்திக்கக்கூடிய சில பிரச்சனைகளை விவரிக்கவுள்ளேன்.

(Editors Note) பதிப்பாசிரியர் குறிப்பு: இந்தக் கட்டுரையில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள சொற்களுக்கான விளக்கங்களை அறிய விரும்பும் வாசகர்கள் இந்தத் தகவல் கட்டுரையை வாசிக்குமாறு ஆலோசனை வழங்குகிறோம்.

‘நான் நன்றாகச் சாப்பிட்டேன்’ என்றோ, ‘நான் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறேன்’ என்றோ, ‘ஒரு கார் மிக விரைவாகச் செல்கிறது’ என்றோ ஒருவர் சொன்னால், அவர் பல விஷயங்களைப்பற்றித் தெளிவற்றுப் பேசுகிறார். 

இப்படிப்பட்ட தெளிவற்ற சொற்றொடர்கள் உண்மையான வாழ்க்கைச் சூழலை முழுமையானமுறையில் போதுமான அளவு விவரிக்கலாம் அல்லது விவரிக்காமலும் இருக்கலாம். உண்மையில், இத்தெளிவின்மை என்பது (நிச்சயமின்மையைப் போலின்றி) மனித மொழிகளின் பெரும்பாலான வெளிப்பாடுகளில் எப்போதும் உள்ளது. 

தெளிவின்மையின் முறையான அணுகுமுறைகள், அடிப்படையில் கணிதம் சார்ந்தவை. நவீனக் கணிதம் என்பது வெறுமனே எண்களைப்பற்றியதுமட்டுமில்லை: அது இன்னும் சிக்கலான கருத்துகளைப்பற்றியது. பல துறைகளின் அடிப்படைகளை அமைக்கும் மிகப் பரவசம் தரும் ஆராய்ச்சிப் பிரிவுகளில் ஒன்று தெளிவின்மை.  

ஒன்பது வயதுக்கு முந்தைய என்னுடைய வாழ்க்கையைப்பற்றி எனக்கு ஒரு தெளிவற்ற நினைவுமட்டுமே இருக்கிறது என்றாலும், நான் பாலினத்தின் அம்சங்களை அப்போது புரிந்துகொண்டிருந்தேன். அப்போது எனக்கு ஆறு வயது. நான் ஒரு பெண் என்பதை நான் அப்போதுதான் உணர்ந்தேன். அழகு, பெண்மைபற்றிய என்னுடைய சிந்தனைகள் மிக இளவயதிலேயே உருவாகத்தொடங்கிவிட்டதை இது குறிக்கிறது. இவை எப்போதும் வழக்கத்துக்கு மாறானவையாகத்தான் இருந்துவந்தன. நடுநிலைப்பள்ளியில் என்னுடைய அறிவியல் ஆசிரியையைப் போல வலுவான, கடினமாக உழைக்கிற பெண்கள்தான் என்னுடைய லட்சிய பிம்பங்களாக இருந்தார்கள். ஒருவர் குறைந்தபட்ச ஒப்பனையுடன் அழகாக இருக்கலாம் என்பதையும், அழகு என்பது உடல்சார்ந்த அசைவிலும் இருக்கிறது என்பதையும் நான் கற்றுக்கொண்டேன். ஆனால், பிறருடன் எளிதில் கலந்து பழகும் தன்மை எனக்கு எப்போதும் இல்லை. (நான் ஓர் Introvert). ஆகவே, பாலினத்தைப்பற்றி மற்றவர்களிடம் பேசவேண்டும் என்று ஒருபோதும் நினைத்ததில்லை. 

நான் எப்போதும் கல்வியில் அதிகக் கவனம் செலுத்திவந்தேன்; மிகுந்த கற்பனைத்திறனுடன் வளர்ந்தேன். ஒன்பது வயதுக்குள், என்னுடைய கல்வித்திறமையைப் பாராட்டும் அட்டைகளை ஏராளமாகச் சேர்த்துவிட்டேன். உடல்ரீதியில், நான் இருபால் கூறுகளையும் இயல்பாகப் பெற்றிருந்தேன். பள்ளி நாட்களில் நான் ஒல்லியாகவும் வலிமையாகவும் இருந்தேன். எனக்குப் பிடித்த விளையாட்டு, கிரிக்கெட். என்னுடைய இருபாலர் பள்ளிகளிலிருந்த மாணவர்களுக்குப் பெரும்பாலும் LGBTQ விஷயங்களைப்பற்றித் தெரிந்திருக்கவில்லை. அதேசமயம், நான் எந்தக் கேலியையோ துன்புறுத்தலையோ சந்திக்கவில்லை. என்னுடைய பள்ளி நாட்களைப்பற்றிய கூடுதல் தகவல்களை இந்த வலைப்பதிவில் வாசிக்கலாம். 

மாற்றத்துக்கான ஒரு பாதை

2000-ம் ஆண்டுக்கு முன்னால், உலகின் பெரும்பாலான பகுதிகளில் இடைநிலையினரைப்பற்றிய விஷயங்கள் (குறிப்பாக, உளவியல் பின்னணியில்) பொதுவாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டிருக்கவில்லை. இதற்குக் காரணம், ஆணாதிக்க இயங்கியல். மருத்துவரீதியில் மற்றும் சட்டரீதியிலான என்னுடைய முறையான மாற்றம், 2012 முதல் 2014 வரையிலான ஆண்டுகளில் நடைபெற்றது. (நவீனப் பாலினக் கருத்தாக்கத்தின்படி, இடைநிலைப் பெண்கள் என்போர், பிறக்கும்போது பெண்கள்தான், ஆனால், மற்ற பெண்களைப்போலின்றி, இவர்களுடைய உடலில் ஒரு பிரச்சனை உள்ளது. ஆகவே, ‘மருத்துவ மாற்றம்’ என்ற சொல், ஒருவருடைய உடலின் பாலியல் அம்சங்களை முற்றிலும் மாற்றியமைப்பதைக் குறிக்கிறது). இந்தக் காலகட்டத்தில், நான் கல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தில் என்னுடைய முனைவர் ஆய்வுப்படிப்பிலும் ஈடுபட்டுவந்தேன். என்னுடைய பள்ளிநாட்களிலிருந்தே நான் மாற விரும்பினேன். ஆனால், ஆதரவு, வசதிகள் இல்லாத நிலை அதற்கு ஒரு தடையாக இருந்தது. உண்மையில், ஒரு குறிப்பிட்ட நிகழ்ச்சியின்போது, ஒரு குறிப்பிட்ட மனநல மருத்துவர் (இந்தியாவில், அப்போதும் இப்போதும் மாற்றத்துக்கு மனநல மருத்துவர்களிடம் சான்றிதழ்களைப் பெறுவது அவசியம். இப்போதைய சூழ்நிலை, உள்ளடக்குகிற 2014 NALSA தீர்ப்புக்குப் பதிலாக,  பிழையான 2019 இடைநிலையினர் சட்டத்தைப் பின்பற்றுவதால் நிகழ்கிறது) இதுபற்றியத் தான் ஏற்கெனவே தீர்மானித்துவைத்திருந்த கருத்துகளால் எனக்கு உதவ மறுத்துவிட்டார். என்னுடைய பெற்றோர் என்று சொல்லப்பட்டவர்களும் என்னுடைய திட்டத்தை எதிர்த்தார்கள். காரணம், அவர்களுடைய மதம் சார்ந்த சகிப்புத்தன்மையின்மை. 

மனநலத்தில் என் பயணம் 

மாறுவதற்குமுன்னால், நான் எப்போதும் தனிமையில் இருந்தேன், விலகியிருந்தேன். அப்போது நான் அடிக்கடி மனச்சோர்வு, பதற்றத்தால் அவதிப்பட்டேன், அவ்வப்போது மிகவும் வலுவான தற்கொலை எண்ணங்களைக் கொண்டிருந்தேன், ஏனெனில், இதிலிருந்து தப்பிப்பதற்கான உண்மையான வழிகள் எவையும் அப்போது இல்லை. 

இவை அனைத்தும், என்னுடைய படிப்பை, மதிப்பெண்களைப் பாதித்தன. குறைந்தபட்சம், என்னால் தொடர்ந்து நல்ல மதிப்பெண்களை வாங்கமுடியவில்லை, நன்கு படிக்கமுடியவில்லை. 

இதுதொடர்பான ஆலோசனை வசதிகள் பள்ளியிலோ கல்லூரியிலோ வேறெங்குமோ அப்போது இல்லை. இருந்தபோதும், நான் ஆண், பெண் அல்லாதார் இடைநிலை இனத்தவரில் மற்றும் அவர்களுடன் தொடர்புடைய பிரச்சனைகளில் ஏற்படும் முன்னேற்றங்களைப்பற்றிச் சஞ்சிகைகள், பத்திரிகைகளின் மூலம் தொடர்ந்து தெரிந்துகொண்டிருந்தேன். 

நான் சந்தித்த அறிகுறிகளில் சில, (முந்தைய பகுதியில் உள்ளவற்றைப்போல்) பாலின அமைதியின்மையின் எடுத்துக்காட்டுகளாகும். எளிய சொற்களில் சொல்வதென்றால், (பாலின அடையாளம் மற்றும் வெளிப்பாடு தொடர்பான) ஒருவருடைய சுய உணர்வுக்கும், அவருடைய உடலின் உள் மற்றும் வெளிப் பகுதிகளுக்கும் இடையிலான பொருந்தாத உணர்வை இது குறிப்பிடுகிறது. இதை ஒருவருடைய உடல் பண்புகளுடன் ஒப்பிட்டுச் சொல்லலாம், அல்லது, பிறருடைய உடல்களை அவர் எப்படிக் காண்கிறார் என்பதை வைத்துச் சொல்லலாம், அல்லது, ஒருவருடைய மன நலன் அல்லது சமூக ஊடாடலுடன் ஒப்பிட்டுச் சொல்லலாம். அப்படிப்பட்ட அறிகுறிகளுக்குச் சில எடுத்துக்காட்டுகள்: 

  • ஆண்களுக்கான இரண்டாம்நிலைப் பண்புகளில் பெரும்பாலானவை இவர்களுக்குப் பிடிக்காது; அவற்றைச் சந்திக்கும்போது வசதியற்று உணர்வார்கள்; கிட்டத்தட்ட ஆண்களையே வெறுக்கும் நிலைக்கு வந்துவிடுவார்கள்
  • பூப்பெய்தலிலிருந்து தன்னுடைய உடல் சிதைவதுபோன்ற உணர்வைக் கொண்டிருப்பார்கள்
  • ஆண்களுக்கான இரண்டாம்நிலைப் பண்புகளை நீக்க இயலவில்லையே என்பதால் மனச்சோர்வு ஏற்படும்
  • டெஸ்டாஸ்ட்ரோன் நஞ்சாவதுபோன்ற தனித்துவமான ஓர் உணர்வு உண்டாகும்
  • காலம் செல்லச்செல்ல, அவர் தன்னை ஆணாக முன்வைப்பது வற்புறுத்தப்படுவதால், மனிதத்தன்மையற்ற ஒரு சமூகத்துடன் ஊடாடுகிறோம் என்கிற ஒரு வலுவான உணர்வு ஏற்படும்
  • ஏற்கெனவே உள்ள அம்சங்களில் பெண்மைத்தன்மை இல்லாததால் மனச்சோர்வு மற்றும் பொதுவான மனச்சோர்வு ஏற்படும். 

பெரும்பாலான திருநங்கையர், அல்லது எல்லாத் திருநங்கையரும், வெவ்வேறு அளவுகளில் பாலின அமைதியின்மையை அனுபவிக்கிறார்கள். பாலின அமைதியின்மையைப்பற்றிய கூடுதல் தகவல்களை என்னுடைய 2014 கட்டுரையில் காணலாம். கட்டுரையில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ள முப்பது அறிகுறிகளின் உட்தொகுப்புகள், திருநங்கையரில் பாலின அமைதியின்மையைக் காட்டுகின்றன. இந்தக் கட்டுரையில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்த முப்பது அறிகுறிகளில் கிட்டத்தட்ட பதினாறு அறிகுறிகளை (மேலே குறிப்பிடப்பட்டிருப்பவை உள்பட) நான் அனுபவித்தேன்; என்னுடைய உடல் ‘போதுமான அளவு சிதைந்துவிட்டது’ என்று ஒரு நிகழ்வு நிகழ்ந்ததால், மனம் உடைந்து தற்கொலை செய்துகொள்ளலாம் என்று தீர்மானித்துவிட்டேன். இத்துடன் தொடர்புடைய ஓர் ஆய்வுக்கட்டுரையில் (ஆம், பாலின ஆய்வுகளில் நான் சில ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகளை வெளியிட்டுள்ளேன்), திருநங்கையரில் பாலின அமைதியின்மை ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு தனிமையைக் கண்டிப்பாக உருவாக்கும் என்று நான் வாதிட்டுள்ளேன்.

உண்மையில், பாலின அமைதியின்மையின் இன்னொரு பொதுவான அறிகுறியையும் நான் அனுபவித்துள்ளேன்: எதிர்த்தன்மயமாக்கல் (depersonalisation). 

எதிர்த்தன்மயமாக்கல் என்றால் என்ன?

ஒருவர் தன்னையோ உலகையோ உண்மையற்றதாக எண்ணுகிற சில குறிப்பிட்ட உணர்வுகள், அனுபவங்களை இது குறிப்பிடுகிறது. 

எதிர்த்தன்மயமாக்கல் என்பது, எதார்த்தம் பற்றிய என்னுடைய பார்வையை மாற்றவில்லை. ஆனால், வெளி உலகிலிருந்து ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு விலகச்செய்தது, என் உணர்வுகளை மரத்துப்போகச்செய்தது. 

உண்மையில், எதிர்த்தன்மயமாக்கலை அனுபவிக்கிற மக்கள், தங்களை வரவேற்காத அல்லது தங்களிடம் பகைமை பாராட்டுகிற சூழ்நிலைகளில் மேலும் விலகிச்செல்லும் சாத்தியங்கள் உண்டு. இது தெரிந்த விஷயம்தான். என்னுடைய அனுபவங்களும் இப்படியே அமைந்ததாக நான் நினைக்கிறேன்.

2012ம் ஆண்டு, ஆய்வுப் பணிவாழ்க்கைக் கோணத்தில் எனக்கு ஒரு வெற்றிகரமான ஆண்டாக அமைந்தது. அதே நேரம், எனக்கு வேறு எந்த உண்மையான தெரிவும் இல்லாததால், விரக்தியில் நான் மாறத் தீர்மானித்தேன். உண்மையில், நீண்ட நாள் பாலின அமைதியின்மையின் தாக்கங்களால், என்னுடைய மாற்றம் வெற்றிகரமாக அமையுமா என்பதே எனக்கு உறுதியாகத் தெரிந்திருக்கவில்லை.

நான் மாறுவதற்கு முந்தைய காலகட்டத்தில் நான் செய்த, பதிப்பிக்கப்படாத கணித ஆராய்ச்சிகளில் குறிப்பிடத்தக்க அளவு, முதன்மையான ஆராய்ச்சியுடன் நன்கு இணைந்திருக்காது. என்னுடைய பணியின் இந்தப் பாகுதி, என்னுடைய கணித முன்னேற்றத்தில் எதிர்த்தன்மயமாக்கலுடைய தாக்கத்தையும் சிறப்பாகக் குறிப்பிடுகிறது.

கல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தில் என்னுடைய B.Scயை நிறைவுசெய்தவுடன், நான் ஆராய்ச்சி-நிலைக் கணக்கில் ஈடுபட்டுவந்தேன். ISI கொல்கத்தாவில் புள்ளியியலில் ஒரு முதுநிலைப் பட்டப்படிப்பு வகுப்பிலும் சேர்ந்திருந்தேன். இதைத் தொடர்ந்து, தூய கணக்கில் M.Sc பட்டம் பெறுவதற்கு, 2011ல் CSIR-NETக்குத் தகுதிபெறுவதற்கு மிக முன்பாகவே நான் உயர்ந்த நிலைச் சஞ்சிகைகளில் பல ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகளைப் பதிப்பித்தேன். 

தொடக்கத்தில், கணக்கில் என்னுடைய ஆராய்ச்சி ஆர்வங்கள் ஆய்வு, பகுதியளவுக் குழுக்கள் மற்றும் பகுதியளவு இயற்கணிதம் ஆகியவற்றுடன் நின்றுபோயிருந்தன. என்னுடைய M.Scக்கு முன்பாக, நான் எந்தக் கல்வி அமைப்புடனும் முறையாகத் தொடர்புகொண்டிருக்கவில்லை, நான் சுதந்தரமாகப் பணியாற்றிவந்தேன். இதனால், ஆராய்ச்சி-நிலைக் கணக்கில் (மற்றும் தத்துவவியலில்) ஒரு பின்னணியைக் கட்டமைப்பதற்காக நான் குறிப்பிடத்தக்க அளவு அதிக நேரம் செலவழிக்கவேண்டியிருந்தது. 

இந்த நேரத்தில், நான் ஒரு பகுதி நேர ஆசிரியராகவும் இருந்தேன்; துணைப் பகுதிகளில் ஆய்வுக் குழுக்களில் இணையும் வாய்ப்பும் எனக்கு இருந்தது. ஆனால், அது எனக்கு ஆர்வமூட்டவில்லை. 

காலப்போக்கில், என்னுடைய ஆராய்ச்சி ஆர்வங்கள் இயற்கணிதம், Rough Sets, தெளிவின்மை மற்றும் தர்க்கத்தின்பக்கம் திரும்பின. மாற்றத்துக்கு முன்பும், மாற்றத்தின்போதும், அதன்பிறகும் இந்தத் துறைகளில் நான் நிறைய ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகளைப் பதிப்பித்துள்ளேன். என்னுடைய ஆராய்ச்சிச் செயல்திறனானது, என்னுடைய மாற்றத்தின்போதும் அதன்பிறகும் குறிப்பிடத்தக்க அளவு அதிகமாக இருந்ததைக் குறிப்பிடவேண்டும்.

மாற்றத்துக்கு முந்தைய என்னுடைய வாழ்க்கையில் இருந்த விலக்கப்படுதலும் தனிமைப்படுத்தப்படுதலும், ஆராய்ச்சிக்காக நான் பிறருடன் இணைந்து செயல்படுவதன் இயல்பை நிச்சயம் பாதித்தன. ஆராய்ச்சியின்போது இணைந்து செயல்படுதல் என்பது பல வடிவங்களில் அமையலாம்: இவைபற்றிய கூடுதல் கருத்துகளை இங்கு காணலாம்: (ஏ மணி, 2019அ).

  • இன்னொருவருடைய ஆராய்ச்சியைக் குறிப்பிடுவது
  • இன்னொருவருடைய ஆராய்ச்சியை மறுக்கும் ஒரு மாற்றுக் கோட்பாட்டில் பணியாற்றுவது
  • இன்னொருவருடன் இணைந்து பணிபுரிந்து ஓர் ஆராய்ச்சிக்கட்டுரையை உருவாக்குவது
  • ஒரு குறிப்பிட்ட கருத்தாக்கத்தை முழுமைசெய்கிற ஒரு மாற்றுக் கருத்தாக்கத்தை உருவாக்குவது
  • பயிற்றுவித்தலுக்கான குறிப்புகளிள் அல்லது விமர்சனங்களிலிருந்து ஆராய்ச்சி யோசனைகளை உருவாக்குவது – 

இவற்றை இன்றைய அமைப்பு அடுக்குகளாக ஒழுங்குபடுத்துகிறது. ஆனால், எந்த அடிப்படைகளில் ஒழுங்குபடுத்துகிறது, அந்த அடிப்படைகள் சரியானவையா என்பது கேள்விக்குறிதான்.

இந்த அடுக்குகள் எனக்கு நன்கு பொருந்தவில்லை, குறிப்பாக, மாற்றத்துக்கு முந்தைய நாட்களில். அப்போது நான் இணைந்து எழுதப்பட்ட எந்த ஆராய்ச்சிக் கட்டுரையிலும் பங்கேற்கவில்லை. உண்மையில், 2016ம் ஆண்டுவரை, என்னுடைய ஆராய்ச்சிப் பதிப்புகள் அனைத்தும் என்னால் தனியாக எழுதப்பட்டவை. கடந்த சில ஆண்டுகளில் இது குறிப்பிடத்தக்க அளவு மேம்பட்டுள்ளது என்று இன்றைக்கு நான் சொல்வேன். 2018ல், பொது Rough Setsல் இயற்கணித முறைகள் என்ற தலைப்பைக் கொண்ட ஆராய்ச்சித் தொகுப்பில் கிட்டத்தட்ட பாதியை நான் இணைந்து திருத்தினேன், எழுதினேன்.

கல்வித்துறையில் LQTயாக இருத்தல்

என்னுடைய மாற்றத்தின்போதும், மாற்றத்துக்குப்பிறகும், கல்வித்துறை உலகத்தில் நான் மிகுந்த பாரபட்சத்தையும் சகிப்புத்தன்மையின்மையையும் சந்தித்தது உறுதி. இந்தியக் கல்வித்துறையில் ஒருவர் தனக்கெதிரான பாரபட்சத்தைச் சந்திப்பது ஒரு பிரச்சனை; அது தனக்கு நிகழ்ந்தது என்பதை நிரூபிப்பது இன்னொரு பிரச்சனை. 

ஒரு பெண்ணாக மாறியபிறகு, என்னுடைய சட்டப்பூர்வமான அடையாள ஆவணங்களைத் திருத்துவதில் நான் அதிகப் பிரச்சனைகளைச் சந்திக்கவில்லை. பல்கலைக்கழகத்தில்கூட, திருத்தங்கள் எளிதாக நடந்தன; அநேகமாக எல்லாரும் ஆதரவாக நடந்துகொண்டார்கள். பொதுவான இந்தியக் கல்வித்துறையைப் பொறுத்தவரை, என்னுடைய மாற்றத்தின்போதும், மாற்றத்துக்குப்பிறகும் சிலர் (பெரும்பாலும் ஆண்கள்) நிச்சயம் சகிப்புத்தன்மையின்றி நடந்துகொண்டார்கள், பெண்களுக்கெதிரானவர்களாக இருந்தார்கள், இடைநிலையினரைக்கண்டு விலகிச்சென்றார்கள். இதில் ஆர்வமூட்டும் ஒரு விஷயம் என்னவென்றால், அவர்களுடைய பழக்கவழக்கங்கள் அனைத்தும்  அவர்களுடைய ஆணாதிக்கப் பார்வைகள், பிற பெண்களுடன் பழகும் விதத்துடன் பொருந்திப்போயின. இன்னும் சிலர், தகவல்களுக்கேற்பத் தங்களை மாற்றிக்கொள்ள நேரம் எடுத்துக்கொண்டார்கள்; மற்றவர்கள் மிகவும் ஆதரவாக இருந்தார்கள். இவற்றை இப்போது தொகுத்துச் சிந்தித்தால், மக்களைக் கையாள்வதில் என்னுடைய பெண்ணியப் புரிந்துகொள்ளல் உதவியது என்று சொல்லவேண்டும். 

பெண்ணியம் (செயல்பாட்டுப் பெண்ணியம்) என்பதை நான் இவற்றின் கலவையாக விவரிப்பேன்: சிறிது கலப்பியல், சிறிது லெஸ்பியன், சிறிது மார்க்ஸிஸம், சிறிது அறிவாளித்தன்மை மற்றும் சிறிது சமூகப் பெண்ணியம். குறிப்பாக, பெண்ணிய எண்ணத்தைப் பயன்படுத்தி நான் விரைவாகத் தீர்மானமெடுக்க முயல்கிறேன். அத்துடன், எதார்த்தப் பின்னணிகளில் குறைந்தபட்சமான, ஆனால், செயல்திறன் மிக்க தகவல்தொடர்புக்கான முறைகளை ஆராய்கிறேன். (இவற்றை நான் மீம்ஸ்மூலம் செய்யக்கூடும், ஏனெனில், இவை பண்பாட்டுப் பரிணாம வளர்ச்சியின் அலகுகளாகும்). 

பாரபட்சத்துக்கு எதிராகப் பயன்படுத்தக்கூடிய அனைத்து வியூகங்களையும், அதற்கு வழிவகுக்கக்கூடிய அனைத்து மனப்போக்குகளையும் சிந்தித்துப்பார்த்தால், நீடித்திருக்கும் நுண்ணுணர்வாக்கம்தான் அவற்றுள் மிக முக்கியமானது என்று நான் நம்புகிறேன்.

இந்தியாவின் பல பகுதிகளில் ஒரு வெளிப்படையான லெஸ்பியன் பண்பாடு இல்லை; மக்கள் பொதுவாகச் சகிப்புத்தன்மை அற்றவர்களாக, ஆணாதிக்கவாதிகளாக, ஒருபாலுறவை எதிர்க்கிறவர்களாக இருக்கிறார்கள். பொதுவாக இந்த விஷயத்தில் நகர்ப்புறக் கல்வித்துறைச் சூழல் மேம்பட்டுள்ளது; ஆனால், லெஸ்பியன்கள் தங்களுடைய உறவைப்பற்றி வெளிப்படையாகச் சொல்லாமல் தங்களுக்குள் வைத்துக்கொள்வது வழக்கமாக உள்ளது. நான் (மாற்றத்துக்கு முன்னும் பின்னும்) பல லெஸ்பியன் உறவுகளில் இருந்துள்ளேன்; இவைகூட, உறவை முற்றிலும் ரகசியமாக அல்லது பாதியளவு ரகசியமாக வைத்துக்கொள்ளும் பொதுவான போக்கின் தாக்கத்தைக் கொண்டிருந்தன. இதுபோன்ற சூழல்கள், LTQ பெண்கள் பொதுவாகத் தனிமைப்படுத்தப்படும் நிலைகளுக்கு வழிவகுக்கின்றன; அவர்களுடைய உகந்த செயல்பாட்டு வியூகங்களைத் தீர்மானிப்பதில் ஒரு பங்கை ஆற்றுகின்றன; ஏனெனில், தனிநபர்களுக்கு உரியவை அரசியலால் பாதிக்கப்படுகின்றன. 

சில ஆலோசனைகள்

முதன்மையாக மாறுபட்ட-ஆணாதிக்கச் சமூகங்களில், அவர்களால் ஆதிக்கம் செலுத்தப்படுகிற கல்வி அமைப்புகளில் (சிறப்பாக, இந்தியப் பின்னணியில்) LTQ பெண்கள் ஒதுக்கிவைக்கப்படுதல், விலக்கப்படுதல் மற்றும் ‘பிறர்’ என்ற வகையில் சேர்க்கப்படுதல் ஆகியவற்றைச் சந்திக்கும் வாய்ப்பு உள்ளது. குறிப்பாக, கல்வித்துறை அமைப்புகள் இன்னும் வரவேற்பான மற்றும் உள்ளடக்கிய ஒரு சூழலை உருவாக்குவதற்கும், பாலியல் துன்புறுத்தலைக் கையாளும் பழைமையான செயல்முறைகளை மேம்படுத்துவதற்கும், நேர்விதமான பாரபட்சத்தை (இட ஒதுக்கீடு) வழங்குவதற்கும், இதில் பங்குபெறும் அனைவர்மத்தியிலும் இந்த நுண்ணுணர்வை உருவாக்குவதற்கும் முயல்வது அவசியம்.

என்னுடைய சொந்த அனுபவங்கள், கல்வித்துறையில் வெவ்வேறு நிலைகளில் உள்ள பிற LTQ பெண்களுடனான என்னுடைய உரையாடல்களின் அடிப்படையில், ஓர் உள்ளடக்கிய, பாரபட்சமற்ற சூழலை உருவாக்குவதற்கான சில ஆலோசனைகளை நான் வழங்குகிறேன்.

  • LTQ மாணவர்கள், ஊழியர்கள் மற்றும் பணியாளர்களை HR கொள்கைகள் (பாலியல் துன்புறுத்தல், கொடுமைப்படுத்தலுக்கு எதிரானவை உள்பட)  அறிந்திருக்கவேண்டும். அவர்களுடைய கவலைகளுக்குப் பதிலளிக்கவேண்டும். எடுத்துக்காட்டாக, இடைநிலைப் பெண்களுக்குத் தங்களுடைய மாற்றத்தின்போது 3 முதல் 6 மாதம் விடுமுறை தேவை; LTQ பெண்கள் தங்களுடைய பிரச்சனைகளை ஆக்கப்பூர்வமாகக் கையாள உதவுகின்ற மன நல வல்லுனர்கள் உயர் கல்வி அமைப்புகளில் இருக்கவேண்டும்.
  • பாலியல் மற்றும் பாலினம்பற்றிய அடிப்படைத் தலைப்புகள் உயர் கல்விப் பாடத்திட்டத்தில் சேர்க்கப்படலாம். இதன்மூலம், மாணவர்கள் இதுபற்றித் தெரிந்துகொள்வார்கள், தங்களையும் அந்தக் கல்வி நிறுவனத்தில் உள்ள லெஸ்பியன்கள், இடைநிலைப் பெண்கள் அல்லது மாறுபட்ட விழைவு கொண்ட தங்களுடைய சக மாணவர்களையும் நுண்ணுணர்வோடு அணுகுவார்கள். 
  • ஒரு டிஜிட்டல் அல்லது நிஜமான LTQ+ ஆராய்ச்சி மையத்தை உருவாக்கி, பாலியல் மற்றும் பாலினப் பிரச்சனைகளைப்பற்றிய கல்வி ஆவணங்களை அதில் வைக்கவேண்டும். அந்தக் கல்வி நிறுவனத்துக்குள் இருக்கிற, இயங்கிவருகிற மாறுபட்ட விழைவு கொண்டவர்களைப்பற்றிய வாசிப்பு வட்டங்கள், சக மனிதர்களுக்கு ஆதரவளிக்கும் குழுக்களைப்பற்றிய தகவல்கள் இங்கு இருக்கவேண்டும். 
  • கல்வி நிறுவனங்களுக்குள் LTQ+ ஆதரவுக் குழுக்கள் தொடங்கப்பட்டுச் செயல்படுவதை அந்தக் கல்வி நிறுவனங்கள் அனுமதிக்கலாம்; இதற்காக, மாறுபட்ட விழைவு கொண்டவர்களுடன் நட்பான கல்வி நிறுவனப் பங்குதாரர்களை அணுகலாம். இதன்மூலம், கொடுமைப்படுத்துதல், துன்புறுத்துதல், தவறாகப் பயன்படுத்துதல் போன்ற எந்தவிதமான வன்முறை வடிவத்தையும் மிகுந்த நேர்மை, நுண்ணுணர்வுடன் கையாள இயலும்.
  • புதிதாக வருகிறவர்களுக்கு இதுதொடர்பான விஷயங்களைச் சொல்லித்தருவதற்காக, நுண்ணுணர்வு நிகழ்ச்சிகள் நடத்தப்படுவதை, மாறுபட்ட விழைவு கொண்டோருக்கு நட்பான ஆதரவுக் குழுக்கள் உறுதிசெய்யலாம்.
  • இந்தக் கட்டுரையில் விவாதிக்கப்பட்டுள்ள மன நலப் பிரச்சனைகள் சகிப்புத்தன்மையில்லாத, நசுக்குகிற, ஆணாதிக்க மனப்போக்குடன் (இவை ஒரு தீய சுழலின் பகுதிகள்) நெருக்கமாகப் பிணைந்திருப்பதால், இன்னும் அதிக LTQ+ பெண்கள் வெளிப்படையாகத் தங்களைப்பற்றிப் பேசுவதும், தங்கள் உரிமைகளை வலியுறுத்துவதும், தங்களுடைய வாழ்க்கையை வாழ்வதும்கூட முக்கியமாகும். வெளிப்படையாகப் பேசுவது என்றால், அமைப்புரீதியிலான நசுக்கலினால் தாங்கள் சந்திக்கும் மன நலப் பிரச்சனைகளைப்பற்றி அவர்கள் தயங்காமல் சொல்லவேண்டும். ஏனெனில், விழிப்புணர்வானது மாற்றத்தைத் தூண்டும் ஓர் ஆற்றல்மிக்க காரணியாக இருக்கலாம். 
  • நிறைவாக, ஒரு முக்கியமான விஷயம், மாற்றமானது சந்திக்கிற பிரச்சனைகளின் இயல்பைப்பற்றிய பல்வேறு பார்வைக்கோணங்களைப் பொதுமக்களுக்குச் சொல்லித்தரவேண்டும்.

 


ஆசிரியர் குறிப்பு: ஏ மணி, தூய கணித மற்றும் தர்க்க ஆய்வாளர்.

அங்கீகாரங்கள்: TISS குவஹாத்தியைச் சேர்ந்த சயானி பாசக், TLoS குழுவினருடைய பயனுள்ள ஆலோசனைகளுக்கு நான் நன்றி தெரிவிக்க விரும்புகிறேன்.TLoS, படங்களுக்காக ஏ மணிக்கு நன்றி தெரிவிக்கிறது!

குறிப்பு: தயவுசெய்து, இந்தத் தகவல் கட்டுரையின் நிறைவில், மாறுபட்ட விழைவு கொண்டோருக்கான ஆதரவுக் குழுக்களுடைய ஒரு பட்டியலைக் காணுங்கள்.

Illustration by Ipsa Jain. Title: Change Note from the artist: Escaping the clouds by accepting the colors of gender identity.

This piece is part of a series supported by India Alliance.

{:}

By TLoS Team | Published on Oct 3, 2019 in Mathematics, Voices

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *